هتل جم سیراف از فرید زمانی دهکردی

اختصاصی پایگاه خبری فضای نو : رسانه تخصصی طراحی داخلی

اطلاعات پروژه

نام پروژه: هتل جم سیراف

سال طراحی: ۱۴۰۲

متراژ زیربنا: ۱۰۳۷۷مترمربع

مکان: بندر سیراف-ایران

کاربری: مجموعه اقامتی-تفریحی

دفتر معماری: استودیو معماری فضا

معمار اصلی: فرید زمانی دهکردی

همکاران: مهدی رضامند

رندر: مهدی رضامند (روناک استودیو)

دیاگرام: نیکان حجری

توضیحات پروژه:

هتل سیراف، به‌عنوان یک اقامتگاه سازمانی (برای کارکنان شرکت جم صنعت‌کاران)، در نوار ساحلی نیلگون خلیج فارس، مجاور بندر باستانی سیراف واقع شده است. این بندر باستانی، که ریشه‌های آن به دوران پارت‌ها و ساسانیان باز می‌گردد، خاستگاه اصلی کانسپت معماری پروژه است. الهام‌گیری از دره‌ی لیر سیراف و ساختارهای سنگی آن – با ابهامی میان گورستان صخره‌ای و سامانه‌های باستانی مدیریت آب – شاکله‌ی فرمی و روایی طرح را شکل داده است. حجم بنا تفسیری معاصر و استعاری از صخره‌های تراش‌خورده و سازه‌های سنگی دره را ارائه می‌دهد و پیوندی ناگسستنی میان زمین، تاریخ و پهنه‌ی آبی خلیج فارس برقرار می‌سازد.

استراتژی‌های اقلیمی و فرمال: طراحی هتل سیراف با رویکردی عمیق به اقلیم گرم و مرطوب منطقه شکل گرفته است. پلان کلی مجموعه بر روی یک سکوی بتنی افقی مستقر شده که یادآور «صفه‌ها» و «تخت‌گاه‌های» معماری ایران باستان است. این سکو، ضمن تطبیق با شیب طبیعی زمین، به ایجاد یک پیلوتی باز کمک کرده که امکان عبور جریان آزاد هوا (کوران) و کاهش رطوبت و دمای محیط زیرین را فراهم می‌آورد.

متریال و بافت: استفاده از بتن سفید اکسپوز به‌عنوان متریال اصلی نما، با ویژگی بازتابی خود، به طور مؤثری جذب گرمای تابشی خورشید را کاهش می‌دهد. این انتخاب، ضمن ایجاد یک «جواهر سفید» آیکونیک در ساحل، به عملکرد پایدار حرارتی بنا کمک می‌کند.

تراکم و جهت‌گیری: حجم‌های مدولار لغزنده با چیدمانی هدفمند طراحی شده‌اند. این چینش حداکثر سایه‌اندازی متقابل را بر روی نماها و فضاهای باز فراهم کرده و به تهویه‌ی طبیعی کمک می‌کند. دیاگرام اقلیمی به وضوح چگونگی سایه‌اندازی خودکار توسط توده‌های ساختمانی را نشان می‌دهد.

سازماندهی فضایی و تجربه کاربری: سازماندهی فضایی بر اساس خلق تجربه‌ای تدریجی از فضا و تمرکز بر وضوح دید به دریا تعریف شده است. مسیر حرکت از سایه‌گاه شمالی در ورودی اصلی مجموعه، عبور از لابی، و مواجهه‌ی تدریجی با خط افق و دریا، توالی فضایی تعریف‌شده‌ای را برای کاربر ایجاد می‌کند.

مدولار بودن و ساختار: استفاده از یک سیستم فضایی _ سازه‌ای مدولار، علاوه بر تسهیل فرآیند ساخت و ساز و امکان توسعه‌ی آتی، هماهنگی دقیقی میان نظم ساختاری و پویایی حجم‌های لغزنده به وجود آورده است.

نتیجه‌گیری: هتل سیراف فراتر از یک ساختمان با کاربری اقامتی_ تفریحی، تلاشی معمارانه به جهت پیوند ساختاری و معنایی با زمینه و بستر طرح در جنوب ایران است که یک تصویر آیکونیک در ساحل خلیج فارس خلق کرده است.