اختصاصی پایگاه خبری فضای نو : رسانه تخصصی طراحی داخلی
پروژه تمپورال پیکسل در زمینی به مساحت تقریبی ۲۰۰۰ متر مربع و با امکان استفاده از سطح اشغال ۴۵ درصد برای ساخت، طراحی شده است. این پروژه اینفیل که میان دو همسایه ۱۰ و ۵ طبقه قرار گرفته است در ابتدا مانند تمام آپارتمان های میان پلاکی ، دارای مسئله های بی شماری از قبیل نورگیری ، همجواری ، ضوابط ساخت ، دغدغه های اقتصادی و… بود ، بنابراین توجه به استفاده منطقی از فضا ، صرفهجویی در منابع و استفاده از حداکثر ظرفیت های معماری از چالش های اصلی معماران در شروع طراحی این پروژه بود.
در پاسخ به این چالش ها، یکی از رویکردهای هوشمندانه برای معمارانی که از یکسو به دنبال بهبود مستمر سطح خود در پروژههای اقتصادی از نظر استفاده از فضا و صرفهجویی در آن و از سوی دیگر در پی روشی آیندهنگر و قابل گسترش هستند، استفاده از تکنیک های فرم یابی مانند پیکسلیشن است. روشی که روند توسعهی آن نامحدود است و در آن، فرمها و فضاها از طریق روشهای مختلف ترکیببندی شکل میگیرند. معماری فضای «پیکسلی» دارای ایدههایی برای معماری با ویژگیهای آشنا اما متمایز است که میتواند تا حد زیادی مشکلات موجود فضا و توسعهی پایدار را حل کند. فضای «پیکسلی» به این دلیل انتخاب میشود که شکل آن بهترین استفاده را از فضا ممکن میسازد و بهراحتی قابل درک است.
این پروژه از مطالعهی پیکسلهای دوبعدی در فضای سهبعدی آغاز میشود و با استفاده از فضای مدولار، برای ایجاد فضای بینهایت در فضایی محدود تلاش میکند. اگرچه گرید بیشتر برای صفحات دوبعدی به کار میرود، اما این پروژه میکوشد آن را سهبعدی کند و از شبکههای مساوی و قابل جابهجایی برای شکستن محدودیتهای طراحی معماری سنتی بهره گیرد و آن را در بازنمایی طراحی معماری به کار برد.
استفاده از گریدهای فرضی دوبعدی در نما، از یکسو امکان بازی در آن و شناور شدن پوسته را فراهم میکند و از سوی دیگر انعطافی نامحدود و غیرتکراری در شکلپذیری واحدها به وجود میآورد. بهکارگیری پیکسلها با ترکیببندیهای مختلف، سطوح نورگیری یکپارچه و امکان ایجاد یک ساختار منظم، انعطافپذیر و آیندهنگر را در طراحی واحدها فراهم میسازد.
