اختصاصی پایگاه خبری فضای نو : رسانه تخصصی طراحی داخلی
نام پروژه: میلان[۱] | فضای بینابینی[۲] (کافه رستوران هِون[۳])
عملکرد : کافی شاپ، رستوران، نانوایی و شیرینیپزی[۴]
دفتر طراحی: ABMT[۵].OFFICE(محمدتقی باقری و همکاران)
معمار اصلی: محمد تقی باقری
مسئول پروژه: ساره پورقربان
انیمیشن:ملیکا حسین پور
مجری: ABMT.BUILD(گروه نظارت و ساخت ABMT) – محسن مولایی
کارفرما: نعیمیپور _ عبدالهی
آدرس پروژه: مشهد – بلوار سجاد – نبش سجاد ۵
زیربنا طراحی و ساخت : ۱۰۰۰ متر مربع/ مساحت زمین ۵۰۰ متر مربع
تاریخ شروع و پایان ساخت : ۲۰- مرداد -۱۴۰۳ الی ۱۷- دی -۱۴۰۳
- این پروژه حاصل تلاش ۱۵۰ روزه ۳۶۷ نفری متشکل از کارگران، استاد کاران ، فلزکاراران ، نقاشان، نیروهای خدماتی، تکنسین های ماهر و … میباشد.
عکاس پروژه: استودیو دیمن[۶]
عوامل اجرایی پروژه: محمود عبدالهی، سردار نگهبان، حسین میکانیکی، احمد شاگرد حسین، تیم جوشکاری مهندس مصطفی عطاریانی، استا وحید، استاد مجتبی، استا رضا، تیم فلاشینگ نما، علی زارع ؛ سازهای چادری فرج الهی،
شماره تماس: ۰۹۱۵۳۵۸۷۱۰۱- 83_37645973 _051
آدرس دفتر: مشهد _بلوارسجاد_ نبش مینا ۶ _پلاک ۳۷
وبسایت: www.ArchBMT.com
ایمیل: Eak.bagheri@gmail.com
اینستاگرام: mohammadtaghi_bagheri@
[۱] در گویش مشهدی، «میلان» به کوچههای باریک و پیوستهای گفته میشود که حرکت و مکث را در هم میآمیزند.
[۲] The In-Between space
[۳] Heaven House
[۴] Caffe- Restaurant- Bakery- Pastry
[۵] Architecture- Beautiful- Mind- Technology Or Architect Bagheri MohammadTaghi
[۶] Diman Studio / Mostafa Delbarian
Milan | The In-Between Space
پروژه «میلان» | فضای بینابینی
ایران با پهنهای فرهنگی غنی و ریشهدار، در تاریخ معماری خود همواره رویکردی چندلایه نسبت به مفهوم شفافیت (Transparency) و حریم داشته است. در این نگاه، عرصه خصوصی و عمومی از طریق سلسلهمراتب فضاهای گذار همچون هشتی، ایوان، رواق و حیاط به هم متصل میشوند؛ لایههایی که مرز را حذف نمیکنند، بلکه آن را نرم و انعطافپذیر میسازند.
چنین رویکردی را میتوان در فرهنگهای دیگر نیز یافت؛ بهویژه در ژاپن، جایی که معماری سنتی با شوجیها، باغهای داخلی و فضاهای نیمهباز، پیوندی تدریجی میان درون و برون ایجاد میکند. ایران و ژاپن، با وجود تفاوتهای جغرافیایی و مذهبی، هر دو درک عمیقی از ارزش «مرز انعطافپذیر» دارند.
از سوی دیگر، واتیکان به عنوان مرکز مذهبی جهان کاتولیک، نمونهای از شهری است که مرزهای بصری و فیزیکی خود را با مفاهیم آیینی تعریف کرده است. اما همانند ایران و ژاپن، با گذر زمان و تغییر ارزشها، این مرکز نیز به سوی شفافیت و تعامل بیشتر با جهان پیش رفته است؛ تحولی که بیش از همه در فضاهای عمومی و پروژههای فرهنگی آن مشهود است.
شهر مشهد، به عنوان یکی از مهمترین مراکز مذهبی و فرهنگی ایران، در دهههای اخیر مسیری مشابه اما با شدت بیشتری را تجربه کرده است: بستهشدن نماها، کاهش ترنسپرنسی و حذف تدریجپذیری فضایی. با این حال، ظهور نسلهای جدید | بهویژه نسل زد | ارزشها را به سوی انعطافپذیری، بازبودن و تعامل اجتماعی سوق داده است. این تغییرات در خواستگاه فرهنگی کارفرمای پروژه «میلان» که خود از این نسل است بازتاب یافت و روند طراحی را از ساختارهای بسته به سوی فضاهای بینابینی، پیوستگی فضایی و شفافیت چندسطحی هدایت کرد.
این پروژه در امتداد محور پررفتوآمد بلوار سجاد و بر روی قطعهای ذوزنقهایشکل واقع شده است؛ سایتی که پیشتر کاربری کافه–رستوران داشت. این موقعیت شهری، با کریدور بصری خطی در امتداد بلوار، فرصتی برای خلق یک نقطه شاخص شهری و چالشی برای بازتعریف فضایی محدود و چندسطحی فراهم میکرد.
در گویش مشهدی، «میلان» به کوچههای باریک و پیوستهای گفته میشود که حرکت و مکث را در هم میآمیزند. این مفهوم به راهبرد طراحی پروژه تبدیل شد: فضایی میانی که در آن گردش و عبور بخشی از تجربه معماری است. هدف، تبدیل مسیرهای عمودی و افقی به یک پرومناد معمارانه بود که ادراک درون و برون را به هم پیوند دهد.
دو گذر مرتفع موازی، ستون فقرات حرکتی پروژه را شکل میدهند. این مسیرها از ورودی شفاف آغاز شده و بهصورت راهروهای نیمهباز در امتداد نمای ساختمان امتداد مییابند. جدارههای فلزی مشبک عمودی، پیوستگی بصری میان داخل و خارج را فراهم کرده و با حرکت کاربران، نما را پویا میسازند. این گذرها فضاهای متنوع پروژه از کافه و رستوران گرفته تا نانوایی، شیرینیپزی، فضای کار اشتراکی، اتاق جلسات و تراس اصلی را به هم متصل میکنند.
در تراز همکف، مسیر سبزی با شیب ملایم کاربران را به فضاهای عمومی هدایت میکند و پلکان فولادی معلق، دسترسی به حلقه حرکتی طبقات بالاتر را فراهم میآورد. طبقه دوم به فعالیتهای تولیدی اختصاص یافته و نیمطبقهای برای انبار در نظر گرفته شده است.
پوسته ساختمان با پوشش فولادی مشکی و صفحات مشبک عمودی طراحی شده که بازی نور و سایه را در طول روز شکل میدهد. این صفحات، تعادلی میان شفافیت و حریم ایجاد کرده و نور طبیعی را به الگوهای متغیر بر سطوح داخلی تبدیل میکنند. در شب، نورپردازی داخلی، مسیرهای حرکتی را همچون نوارهای درخشان در جداره شهری نمایان میسازد.
درون ساختمان، تضاد میان سازههای فولادی تیره و کفسازی روشن، عمق بصری فضا را افزایش میدهد. درخت کاج تنهای موجود در سایت، که پیشتر نادیده گرفته شده بود، اکنون بهعنوان نقطه کانونی در توالی منظر ورودی ادغام شده است.
حرکت در «میلان» همچون عبور از کوچهای معلق است؛ دنبالهای از قابهای دید، نورهای فیلترشده و پرسپکتیوهای متغیر. نما همزمان مرز و صحنهای است که حضور و حرکت کاربران، چهره بنا را در طول زمان دگرگون میکند.
با تلفیق مسیر گردش و نما، «میلان» روایتی نو از فضاهای بینابینی در بافت متراکم شهری ارائه میدهد؛ روایتی که از میراث بومی الهام میگیرد و در گفتوگو با تجربیات جهانی از کیوتو تا واتیکان به زبانی معاصر ترجمه میشود.
- فضای بینابینی | Interstitial Space
فضاهایی که میان فضاهای اصلی قرار میگیرند و نقش واسطهای در پیوند و انتقال بین آنها دارند؛ فضایی نرم و انعطافپذیر بین حریمهای خصوصی و عمومی. - شفافیت | Transparency
ویژگی فضا یا نما که اجازه میدهد دید و نور از میان آن عبور کند، ایجاد حس پیوستگی و ارتباط بصری بین فضاهای داخلی و خارجی. - حریم انعطافپذیر | Flexible Boundary
مرزی که ثابت و سخت نیست، بلکه میتواند بسته یا باز، صلب یا نرم باشد و متناسب با نیازهای عملکردی و فرهنگی تغییر کند. - معماری سنتی ایران | Traditional Iranian Architecture
شیوههای معماری ریشهدار در ایران که بر اساس شرایط اقلیمی، فرهنگی و اجتماعی شکل گرفته و از عناصر مثل حیاط، ایوان و هشتی استفاده میکند. - سلسلهمراتب فضایی | Spatial Hierarchy
ترتیب و درجهبندی فضاها از لحاظ اهمیت، استفاده و حریم که به صورت لایههای متوالی و گذارهای نرم تعریف میشود. - گذرگاههای نیمهباز | Semi-open Passageways
فضاهایی که بین فضای بسته و باز قرار دارند و امکان ارتباط بصری و جوی بین داخل و خارج را فراهم میکنند. - پرومناد معمارانه | Architectural Promenade
مسیر حرکتی طراحیشده که تجربهی فضایی و دیداری خاصی را به کاربران منتقل میکند و بخشی از زبان معماری پروژه است. - تعامل اجتماعی | Social Interaction
فرآیندی که در آن افراد در فضاهای معماری با هم ارتباط برقرار میکنند و این ارتباط توسط طراحی فضا تسهیل میشود. - بازسازی شهری | Urban Renovation
فرآیند بهبود و احیای ساختارهای شهری موجود، با هدف ارتقاء کیفیت زیست، عملکرد و ارزشهای فرهنگی. - نما پویا | Dynamic Façade
نمایی که با حرکت یا تغییر شرایط نور، سایه و دید، شکل و حالت آن تغییر میکند و با محیط و کاربران تعامل دارد. - نور و سایه | Light and Shadow
بازی و تعادل میان روشنایی و تاریکی در فضا که نقش مهمی در ایجاد جو و عمق بصری دارد. - حرکت و مکث | Movement and Pause
تعادل میان جریان حرکت پیوسته و توقفهای کوتاه در مسیر، که تجربه فضایی را جذابتر و چندبعدی میکند. - میراث بومی | Indigenous Heritage
دانش، سنتها و شیوههای فرهنگی و معماری بومی که در طراحی مدرن حفظ و بازتاب داده میشوند. - طراحی معاصر | Contemporary Design
رویکردهای نوین در معماری که به روز و مبتنی بر فناوریها، ارزشها و نیازهای زمان حال است. - معماری چندسطحی | Multi-level Architecture
استفاده از سطوح مختلف در پلان و ارتفاع، که فضایی پویا و متنوع را خلق میکند. - ارتباط درون و برون | Interior-Exterior Connection
ایجاد پیوند و تعامل میان فضای داخلی و محیط بیرونی که باعث یکپارچگی بیشتر و تجربه فضایی عمیقتر میشود.
تصاویر
اسناد
