اختصاصی پایگاه خبری فضای نو : رسانه تخصصی طراحی داخلی
بوتیک جواهرات نیاوران
طراحی: استودیو طراحی نوبیکو
مکان: تهران، ایران
سال طراحی و اجرا: ۱۴۰۱ (۲۰۲۲)
مساحت: ۱۴۵ متر مربع
بازخوانی آینهکاری: تأملی معاصر در بازتاب فضا
در آغاز طراحی پروژهٔ «بوتیک جواهرات نیاوران» — واقع در چند قدمی کاخ سلطنتی در شمال تهران — با پرسشی بنیادین روبهرو شدیم:
چگونه میتوان جوهرهی آینهکاری سنتی ایرانی را به تجربهای امروزی در فضای خردهفروشی تبدیل کرد، بیآنکه به تقلید یا نوستالژی گرفتار شویم؟
پرسش ما صرفاً زیباییشناسانه نبود. آنچه برایمان اهمیت داشت، رفتار آینه در فضا بود: چگونگی گسترش سطوح، شکست تقارن، افزایش ادراک فضایی و فعالکردن نور. بر همین اساس، آینه را نه یک پوشش تزئینی، بلکه ابزاری فضاساز در نظر گرفتیم.
ترکیب فضایی و منطق طراحی
بهجای بهرهگیری از نقشمایههای تزئینی رایج، یک سیستم مدولار از پنلهای آینهای عمودی طراحی کردیم که سراسر دیوارهای بوتیک را دربرمیگیرد. این پنلها صرفاً تزئینی نیستند؛ بلکه با شکستن دید و ایجاد ریتم عمودی، درک مرزهای فضا را به چالش میکشند.
در این روند، ساختار درونی معماری ایرانی را با زبانی جدید و مینیمال بازتاب دادیم—با دقت، وضوح، و پرهیز از اغراق، متناسب با فضای نمایش جواهرات معاصر.
در عین حال، هندسهٔ سنگهای قیمتی ایرانی—بهویژه کوه نور و دریای نور—الهامبخش ما در طراحی ویترینها و جزایر مرکزی شد. شکست نور در وجوه این سنگها، ما را به سمت طراحی المانهایی سوق داد که هر کدام یا بازتاب میدهند، یا میشکنند، یا فاش میکنند. در اینجا، هندسه تبدیل به ابزار ادراک شده است.
متریالها و بازی نور
پروژه در فضایی به وسعت ۱۴۵ متر مربع اجرا شده است و تمام انتخابهای متریالی با توجه به واکنش آنها به نور، بافت و کنتراست انجام شدهاند:
- پنلهای آینهای عمودی، فضا را گسترش داده و بهعنوان قطعات فضایی عمل میکنند.
- مخمل سرمهای در سطوح نمایشی مرکزی، نور را جذب کرده و تمرکز بصری ایجاد میکند.
- صندلیهای صورتی روشن، گرمای رنگی و لطافتی ملایم به فضا میافزایند.
- فرش خنثی و نرم، آرامش صوتی و تعادل بصری را فراهم میسازد.
- و در نهایت، لوسترهای طراحیشده بهصورت اختصاصی—از استوانههای فولاد پرداختشده—همچون ستونهایی نورانی از سقف آویخته شدهاند. این عناصر، با بازتاب ریتم عمودی دیوارها، نوری نرم و یکنواخت را در فضا توزیع میکنند.
هیچیک از این عناصر بهدنبال خودنمایی نیستند؛ آنها با سکوت طراحی شدهاند تا درخشش اصلی متعلق به خود جواهرات باشد: اشیایی کوچک، دقیق، و درخشان.
تجربهای که در نظر داشتیم
آنچه میخواستیم خلق کنیم، یک فروشگاه تزئینشده نبود؛ بلکه اتمسفری معمارانه بود—جایی که هندسه، بازتاب، و ریتم با هم همکاری میکنند تا بیآنکه تکراری شوند، حس ظرافت را منتقل کنند.
فضایی که سنت در آن نه بازتولید، بلکه بازآفرینی شده است.
از سویی دیگر تضاد بین خلوص هندسه و طبیعت انسان را به فکر فرو میبرد. خطوط سیال طبیعت فرم هندسی سفید بنا را در برگرفته است. شاید در ابتدا چنین به نظر برسد که این معماری بر روی منظره با دید احترام مستقر نشده است و میخواهد یکپارچگی آنرا مخدوش نماید اما این می تواند نوع جدیدی از همگونی سازمان یافته نیز باشد. همگونی ای که یک تاچ از انسان خردمند امروزی ، یک آیکون روستایی را بر دامان طبیعت می افزاید. دهانه های بزرگ مربع شکل قطعه بزرگتر، همچون آثار هنری روی دیوار است که قابی از طبیعت رئال را بر روی دید مخاطب باز می کند. اتفاقا معمار با حذف زواید و تزئینات فرصت را به محیط طبیعی خیره کننده برای ابراز وجود داده است.
