این پروژه بصورت اختصاصی در پایگاه خبری فضای نو : رسانه تخصصی طراحی داخلی منتشر می‌گردد

شناسنامه پروژه

دفتر/شرکت معماری

محل اجرا: تهران، ضلع جنوبغربی میدان فردوسی ، مرکز تجارت جهانی فردوسی

کارفرما: رحیمی، قاسمی

معمار: نیما میرزامحمدی [ فَضــــای فـــَـــرا  تُـــــهی ][super void space]

همکاران طراحی: زهرا میرمیران

مدیر پروژه: نیما میرزامحمدی

اجرا: آرمان مهر آذین ، نیما میرزامحمدی

مدلسازی و رندرینگ: امیر محمد بروجردیها ،  زهرا میرمیران

ترسیمات: امیر محمد بروجردیها

دیاگرام :  امیر علی تبریزی ، نگین اصانلو، مهسا یادگاری

ارائه و گرافیک: زهرا میرمیران ، معین پور اعتماد

عکس: نیما میرزامحمدی ، امیر علی میر باقری

زیربنا:  30 مترمربع

تاریخ شروع و اتمام: بهمن و اسفند 96

اعتبار: فینالیست جایزه معماری داخلی مجله معماری  و ساختمان – 1397

دفتر فضای فراتهی

نیما میرزامحمدی

مبانی نظری پروژه

یک فضای کوچک حدودا ٣٠ متری، برای نمایش محصولات یک تولیدی لباس رسمی مردانه.

– چگونه می توان محصولاتی متنوع و رنگین را در فضای کوچکی این چنینی به نمایش گذاشت؟

– چطور ممکن است که مفاهیمی از روند دوخت و تولید را در روح فضا دمید؟

– چگونه ظرافت تار و پود پارچه را در فضا تداعی کنیم؟

– چطور،  زمینه ای نسبتا خنثی اما جذاب پدید آوریم؟

– آویز لباس را چطور ؟ می شود آنرا جور دیگری دید؟

و نور که باید باشد ، ولی چگونه می توان آنرا در دل دیواره ها تنید؟

پس ،

بتن را بر دیواره ها پوشاندیم تا هم حسی از خشونت و بی پیرایگی فضای تولیدی بدهد و هم رنگی خنثی بر بستر زمینه گذارد . بعد تار و پودی پیوسته را بر دیواره ها و کف بتنی نشاندیم.  نخی آهنین را در میانه های تار و پود های بتنی دوختیم ، البته اندکی شُل دوختیم تا آویزهای لباس را در دل دیوار پدید آورد. سپس از درز این دوختهای آهنین ، نور را به فضا تاباندیم ، نورهایی باریک و نافذ اما تاثیر گذار.  میز را هم از امتداد همان نخهای آهنین ساختیم و در مرکز نشاندیم تا گردشی روان در فضا میسر شود.

نتیجه فضایی محجوب و آرام شد و البته گیرا، که هم بی پیرایه و سبک است و هم می شود سر نخهایی از ظرافت دوخت و پارچه را در آن یافت.

نقشه‌ها و دیاگرام‌های پروژه

برای مشاهده‌ی شکل کامل و دانلود تصاویر بر روی آنها کلیک نمایید

تصاویر پروژه

برای مشاهده‌ی شکل کامل و دانلود تصاویر بر روی آنها کلیک نمایید